Boodschap

15 januari 2008 at 8:19 pm (Poëzie) (, , , , , )

Er zijn dingen die Tijd niet kan wissen.
Hoeveel levens ik ook leef.
Mijn liefde voor jou blijft.

© Koningin der Decadentie

Permalink Geef een reactie

De helende Tijd

15 januari 2008 at 6:17 pm (Het verhaal) (, , , , , )

Bovenop de heuvel stond stil het huis. Het verroerde zich niet. Het was niet bang voor de donkergrijze lucht die het van achter probeerde te bespringen en gevaarlijk dreigde met zware onweersbuien. Het stond er rustig te wachten in het felle licht van de brandende zon. Op haar komst. Buiten adem klom ze heuvel op. Vlak voor zijn trap bleef ze staan. Uit respect. Ze bekeek het vervallen huis dat vol trots elke storm had weerstaan. Rechtop in de wind die het steeds weer vanuit het Noordoosten leek aan te vallen. Het gaf geen krimp. Het stond daar zoals het al eeuwen daar stond. Bovenop de heuvel. Ooit gevuld met rennende kindervoeten was het nu geworden tot een ruïne bezocht door trage leguanen en eenzame dromers zoals zij.

Haar blik viel op twee leguanen die op hun dikke buiken naar de galerij probeerden te vluchten voor de komst van de indringer. Ze bestudeerde de gifgroene beesten. Hun buiken waren gevuld met eieren. Zwanger van de toekomst. Terwijl ze de trap op klom overpeinsde ze het begrip Tijd. “Tijd heelt alle wonden”. Ze glimlachte toen ze de ruïne in ogenschouw nam. “Weinig helend”, zei ze tegen het huis, “je verf is gebladderd, je hout is verrot, je stenen zijn verbrokkeld. De dagen zijn keihard door je dak gevallen.
Ooit was je kolossaal en impossant en keken jouw bewoners naar je op. Je werd geroemd om je schoonheid. De rijke dames en heren die in jou een schuilplaats vonden voor de nieuwsgierige zon.” Als ze haar ogen sloot kon ze het ruisen van de rokken nog horen. De bel die het souper had aangediend. Nu zochten de twee dikke dames smoezend hun weg. De galerij was geheel ontluisterd.
Wij zijn hetzelfde. Jij en ik. Vroeger was ik de koningin. Ik heerste over alles en iedereen. Als ik ergens binnentrad werd er gefluisterd en gekeken. Nu maakt het allemaal niets meer uit. Mensen weten het niet meer. Niemand kijkt meer. Niemand vraagt meer.

© Koningin der Decadentie

Permalink Geef een reactie

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 55 other followers