Heilig relikwie
In een hoek lag een verfrommeld pakje waarin ooit sigaretten hadden gewoond. Achteloos weggegooid. Het was zijn merk. Een heilig relikwie. Ze dacht terug aan de keer dat ze veilig in zijn armen had gelegen en hij vanuit zijn borstzak precies zo’n pakje had getoverd om tevreden zoals ze daar lagen het moment van geluk te verhogen door een sigaret te roken. Een gewoonte die zij verafschuwde, maar omdat het bij hem hoorde, tolereerde. Ze had het pakje van hem overgenomen en de inhoud bestudeerd. Vervolgens een sigaret eruit gehaald en omgedraaid weer terug gedaan. Hij had haar niet begrijpend gevraagd waarom ze dat deed. Voor hem was dat een daad van chaos. Ze had gezien dat zijn handen jeukten om de sigaret weer om te draaien. Ze had het pakje gesloten, lief geglimlacht en gezegd dat elke keer als hij een sigaret opstak, de omgedraaide sigaret zou zien en aan haar zou denken. Een glimlach en een kus op haar voorhoofd was zijn antwoord. Terwijl hij de sigaret weer had omgedraaid en het pakje weer terug in zijn borstzak had gedaan, had hij gefluisterd dat hij geen omgedraaide sigaret nodig had om aan haar te denken. Vol geluk was ze dichter tegen hem aangekropen.
De herinnering maakte haar warm en koud tegelijk. Een rilling liep ijskoud over haar rug. Ze wendde haar hoofd af in een poging de herinnering van zich af te schudden. Dat was nog ervoor. Voor hij vond dat ze was tegengevallen.
© Koningin der Decadentie
