Zielsveel
Ze hield van hem. Ze hield zielsveel van hem. Het was niet zijn lichaam wat ze begeerde, want dat stond haar niet aan. Het waren niet de dingen die hij deed, want in haar ogen maakte hij een puinhoop van zijn leven.
Het was de blik in zijn ogen als hij haar aankeek. Het was zijn stem als hij haar naam zei.
In zijn nabijheid was ze simpel wie ze was. Eén en al aandacht voor hem.
Maar als hij weer weg was voelde zij zich verloren, geämputeerd en afgesneden van haar levensbron. Het kostte dagen om zich weer één te voelen met haarzelf. Daarom wilde ze hem niet zien. Hij raakte haar diep van binnen. Hij veranderde haar wezenlijk.
© Koningin der Decadentie
annelies zei,
28 april 2009 bij 6:11 pm
ik kan me er in verplaatsen ,zo voel ik me ook als vriend me aankijkt ,geen relatie ,heel goeie band ,ik voel me juist gelijk als hij weg is ,voel ik me of ik iets kwijt ben ,hij raakt me diep ik ben ook veranderd ,ik weet dat ik van hem hou ,en hij weet het ,ben niet vrij maar ik hou aleen van hem ,mijn man weet dat ,ik voel alsof het dieper is tussen ons dat we bij elkaar horen ,met vriend houden we van elkaar en weten we het zonder het te zeggen ,ik heb nooit zo iets gevoeld ,